( 287 . ) « طبرى » در كتاب « المسترشد » 1 طبرى - المسترشد - صفحه 74 صفحه 74 قسمتهايى از اواخر اين خطبه را با كمى تفاوت در الفاظ آورده . و از روايت « طبرى » بر مىآيد كه اين خطبه طولانى بوده است . ( مصادر نهج البلاغه و اسانيده 2 - مصادر نهج البلاغه و اسانيده - صفحهء 337 جلد 2 صفحهء 337 جلد 2 ) ( 288 . ) 1 - الا و من ادركها منا . . . « ابن ابى الحديد » مىگويد : مراد امام ( ع ) از اين جمله « مهدى » آل محمد ( ص ) است ، و صفات بعد از اين جمله مربوط به او است . گر چه نويسنده مزبور در تفسير جمله « فى سترة عن الناس » : از مردم پنهان است مىگويد : « اين نمىتواند براى شيعه دليل باشد كه او از نظرها پنهان است زيرا ممكن است خداوند « مهدى » را در آخر الزمان خلق كند ، و مدتى پنهان باشد » اما اگر انصاف مىداد به خوبى در مىيافت كه امام ( ع ) با جملات خود به صفاتى اشاره مىكند كه شيعه همه را از خواص فرزند « امام حسن عسكرى » ( ع ) مىداند زيرا غيبت ، و جمع كردن مؤمنان پراكنده ، و پراكنده ساختن گمراهان متحد ، را ما تنها از صفات مهدى ( ع ) مىدانيم . و همو است كه جستجو گران هر چند هم ماهر باشند وى را پيدا نخواهند كرد ، و همو است كه قرآن بينش خاصى به يارانش مىبخشد كه در روايات آمده ، عقل هر كدام به اندازه چهل تن مىشود و هر صبح و شام از چشمه علوم و حكمت او سيراب مىشوند ! 2 - حتى اذا قبض اللّه رسوله . . . « ابن ابى الحديد » در اينجا از خود پرسشى مىكند و با تمام تلاش نمىتواند پاسخ صحيحى براى آن بيابد و آن سؤال اين است : مگر نه اين است كه اين فصل عقيده اماميه را نسبت به خلافت ثابت مىكند ؟